Willem Gloudemans

Voltijd magazijnmedewerker, en met mijn vriend woonachtig in Winkelsteeg.

Ik zet me in voor een Nijmegen, Nederland en wereld voor en door gewone werkende mensen. Dat deed ik bijvoorbeeld tijdens de lokale demonstraties voor Palestina of de landelijke tegen onderwijsbezuinigingen, die ik mede organiseerde. Maar dat doe ik vooral in gesprek met huurders over hun woonsituatie, of met scholieren en studenten over toegang tot menstruatieproducten op onderwijsinstellingen. In het omzetten van die gevoelens, klachten en ideeën in verandering. In al die ervaringen zag ik de kracht van organisatie en van mensen. Ik zet me nu in voor dat Nijmegen voor en door werkende mensen in onze campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen, als lijsttrekker van de RSP. En ik zal me daar na de verkiezingen voor blijven inzetten. In de raad wil ik daarom een luis in de pels zijn, die dat kritische geluid van de straat versterkt.

In mijn omgeving voel ik het afnemende vertrouwen in de politiek. Veel mensen gaan niet stemmen, of doen het met tegenzin. Verkiezingen voor spek en bonen waarvan uiteindelijk na de invloed van grote bedrijven en rechters het centrale beleid overeind blijft: winstmaximalisatie. De politiek reageert alleen maar door neerbuigend vol te houden dat deze intuïtie niet klopt en dat ze ons dat met meer informatie-avonden en burgerschapslessen wel bij kunnen brengen. De verslechtering van onze levensomstandigheden, klimaatverandering en de geopolitieke rampkoers waar we op liggen zijn zogenaamd ook buiten hun controle.

Tot de conclusie dat dat onzin was, kwam ik bij mijn eerdere werkplek. In een magazijn waar management en eigenaar geen verstand van zaken hadden, maar wel de buit binnensleepten. Toen het bedrijf failliet ging reden zij nog steeds in een BMW, terwijl werknemers hun financiën moesten omgooien. En in dit alles staat de staat aan hun kant. Als bedrijfseigenaren zeggen dat een wethouder “helemaal van [hun]” is na een ton aan partijdonaties, en een etentje en tripjes cadeau, verklaart de rechter corruptie niet bewezen.

Ik ben trots dat RSP Nijmegen als lijsttrekker een magazijnmedewerker heeft en geen gelikte politicus. Iemand die niet aan inwoners hoeft te vragen hoe het voelt om te twijfelen of het er deze maand in zit om de kapotte douchekop te vervangen of om wakker te liggen over of je overgenomen wordt door het bedrijf waar je uitzendwerk doet. En ik weet dat ik dat verhaal geloofwaardig kan vertegenwoordigen.

Aandachtsgebieden

Economie

Een economie voor en door werkende mensen. Een democratische economie. Dat is ons einddoel. Ik heb geen illusies dat we daar met een raadszetel gaan komen, maar we kunnen wel stappen maken. Geen privatiseringen of grondverkoop door de gemeente. De gemeente moet medewerkers van bedrijven die failliet dreigen te gaan opvangen. Meer zeggenschap op de werkvloer. Geen tolerantie voor stinkfabrieken die boven de toegestane limieten gifstoffen uitstoten, zoals bij de ANP te lang is toegestaan.

Wonen

De woningnood is groot in onze stad en niet elke vorm van "bouw" is een even grote oplossing. Huren zijn duur en huurwoningen soms slecht onderhouden. Dit komt omdat wonen nu een verdienmodel voor een paar megarijken is, en geen recht. De gemeente moet stellig optreden tegen malafide pandjesbazen die slecht onderhoud plegen en kinderen in schimmelwoning laten zitten. Om de markt uit wonen te halen moet de gemeente een gemeentelijk bouwbedrijf oprichten dat massaal sociale huur bouwt.

Werk en Inkomen 

Elke Nijmegenaar zou het recht en, naar redelijkheid, de plicht moeten hebben om bij te dragen aan onze mooie stad. De gemeente moet werkloosheid uitroeien. In plaats van in de nek te hijgen van bijstandsgerechtigden moeten zij kunnen werken tegen een leefbaar loon. Daarvoor moet de gemeente stadsbanen gaan maken. Nijmegen is de enige stad zonder afvalstoffenheffing en dit moet zo blijven. Belasting moet je niet heffen op gewone werkende mensen, maar op bedrijven die winst maken over hun arbeid.