Allereerst is het goed om te benadrukken dat de uitgangspunten van de Partij voor de Dieren me zeer aan het hart gaan en dat ik deze ook graag uitdraag. De belangen van alle levende wezens moeten worden erkend. Zeker als het gaat om dieren, natuur en milieu. De mens is, mijns inziens, niet superieur, maar vooral veel te dominant met zijn te grote voetafdruk. Deze filosofie draag ik als docentNederlands en veranderkundige in mijn dagelijkse werkleven zoveel mogelijk uit.  Als bijvoorbeeld mijn studenten in de klas zomaar petflesjes in de prullenbak gooien, dan ga ik met ze in gesprek. Niet op een belerende manier, want dat werkt niet. Maar ik probeer hen wel het grotere verhaal  te schetsen, dat het toch mooi is om iets te recyclen. En dat moeder Aarde niet nog meer grondstoffen hoeft te gebruiken. Natuurlijk wordt er de draak met me gestoken: ‘Meneer, dan vist u toch het flesje uit de prullenbak, als u dat zo belangrijk vindt? En dat levert u weer een loonsverhoging op!’ Met humor en mijn sensitiviteit blijf ik in gesprek met ze, in de hoop dat ze later zich wel de  noodzaak realiseren.