Als trotse moeder van twee echte geboren Nijmeegse meiden, voel ik me Nijmeegser dan ooit – ook al kom ik oorspronkelijk uit het Brabantse land. Nijmegen is de stad die ik elk kind gun. Hier kun je zijn wie je wilt zijn.

Dat is helaas niet vanzelfsprekend en het geldt niet altijd voor iedereen. We zien op veel plekken, bijvoorbeeld in de landelijke politiek, dat het haast normaal lijkt om groepen mensen buiten te sluiten. Dit maakt me boos. Want hoe oneerlijk is het dat je huidskleur, je opleidingsniveau, je gezondheid, je gender, je seksuele voorkeur en de andere kenmerken die jou tot jou maken, ertoe leiden dat je meer of minder kansen krijgt in onze samenleving? Ik zet mijn boosheid graag om in actie en wil als raadslid bijdragen aan een gelijkwaardig Nijmegen. 

Dit stopt voor mij niet bij mensen. Ik vind dat we ook een verplichting hebben om te zorgen voor andere dieren en de omgeving waarin wij met ons allen leven. Pas als we rekening houden met alles wat kwetsbaar is, zijn we echt rechtvaardig.

Ik vind het daarbij belangrijk om ook zelf te controleren of ik wel echt ieders behoeften scherp heb. Daarom wil ik vooral met veel verschillende mensen in contact zijn, om zo ook de mening te kunnen horen van mensen die andere ervaringen hebben dan ik. Samen maken we van Nijmegen de stad die we iedereen gunnen.