Mijn naam is Eline Lauret en ik woon met veel plezier in Nijmegen-Midden. In het dagelijks leven werk ik als zelfstandige voor dierenbeschermingsorganisaties en gemeenten. Daarnaast ben ik voorzitter van Dierencentrum Achterhoek. Sinds 2018 ben ik bovendien raadslid voor de Partij voor de Dieren in Nijmegen.
Dieren vind ik belangrijk. Al sinds mijn jeugd zet ik mij voor hen en hun leefomgeving in. Zij hebben net zoveel recht op een goede plek op deze Aarde als mensen. Wij staan niet boven hen, maar zijn, net als dieren, onderdeel van de natuur. Dieren en hun leefomgeving raken echter steeds verder in de verdrukking. Mensen zorgen voor vervuiling, vergiftiging, versnippering, verlies van leefgebied, klimaatverandering, verdroging enzovoort. Het lijkt een eindeloze lijst die soms moedeloos maakt. Maar wat mij betreft is niets doen geen optie. Ik ben ervan overtuigd dat het tij te keren is. Sterker nog: dat we de morele verplichting hebben het tij te keren. Voor de natuur, alles wat daarin leeft én voor huidige en toekomstige generaties. Hoe meer mensen vinden dat het anders moet, hoe groter de kans dat het tij zal keren en dat onze prachtige planeet leefbaar blijft voor iedereen.
Daarom kies ik Partij voor de Dieren. De enige partij met een planeetbrede visie die opkomt voor alles wat weerloos, maar van grote waarde is. De enige partij die dieren centraal stelt vanuit de gedachte, dat je moet beginnen met het beschermen van de meest kwetsbaren zonder stem. De enige partij die werkelijk groene keuzes maakt, waarbij de bescherming van biodiversiteit (soortenrijkdom) en het voorkomen van catastrofale klimaatverandering boven commerciële belangen gaan.
Ik heb me opnieuw kandidaat gesteld, omdat in Nijmegen nog zo ongelooflijk veel moet gebeuren en ik weer een bijdrage daaraan wil leveren. De afgelopen jaren hebben we al successen geboekt. Er is een lokaal vuurwerkverbod ingesteld, er komen geen biomassacentrales in Nijmegen, er wordt rekening gehouden met kleine marterachtigen in bestemmingsplannen, er is aandacht gekomen voor natuurinclusief bouwen. Maar er kan nog zoveel meer. We hebben zaadjes geplant in de politiek, en ik wil dat die zaadjes uitgroeien tot prachtige bomen. Wat ik vooral wil veranderen is dat er serieus werk wordt gemaakt van de bescherming van onze biodiversiteit. Dat kan alleen maar door onze stad overal flink te vergroenen met inheemse planten. Dan komen de dieren vanzelf en krijgen we ook minder last van te warme zomers door klimaatverandering. Nijmegen wordt mooier, boeiender en gezonder door meer groen. Waarom zouden we niet de hangende tuinen van Babylon 2.0 creëren in onze stad? We willen toch een Green Capital zijn? Dat heeft voor mij niet alleen te maken met duurzaamheid, maar vooral ook met groene natuur.
Het mooiste aan Nijmegen? Dat zijn voor mij de wilde, groene plekken in de stad, zoals de riviernatuur op Veur-Lent en in de uiterwaarden. Daar kom ik graag, omdat ik vooral rust vind op plekken waar de mens niet alles heeft aangeharkt, en omdat je daar onverwacht oog in oog kunt staan met bijzondere dieren en planten. Maar ook de natuurtuin bij de Goffert, de botanische tuin, de stadsbosjes en stadsparken vind ik mooie plekken die onze bescherming waard zijn. En last but not least geniet ik van mijn eigen groene tuinoase met een mussenkolonie, gierzwaluwen en afgelopen zomer vijf egels. Ik kan echter ook enorm genieten van mooie historische panden en een museum als de Bastei.
Wat mij blij maakt? Eigenlijk alle wilde dieren die ik in Nijmegen tegenkom. Het maakt mij blij als ik: op Veur-Lent konijnen zie spelen of patrijzen spot, een roodborstje of zwartkop hoor fluiten, veel insecten zie rond zoemen, de eerste gierzwaluwen van het seizoen hoog in de lucht hoor roepen, een steenmarter of vos ’s nachts zie scharrelen in mijn wijk en mussen zie badderen of egels hun maaltje zie eten in mijn tuin.