Ik ben Floris (31) en ik ben opgegroeid op de Goffert, in de Nijmeegse voetbalcultuur. Waar de hele samenleving samenkomt: jongens en meiden, rijk en arm. Waar iedereen meetelt en we samen strijden voor hetzelfde doel. Waar je zegt waar het op staat, proost op overeenkomsten en lacht om verschillen. Waar we ieders bijdrage waarderen en succes samen vieren.

Dat is mijn cultuur. Zo hoort het. Ook in onze stad.

Maar dat is niet vanzelfsprekend. Ik voel dat de normen en waarden waarmee ik opgroeide bij NEC onder druk staan. Nijmegen groeit en bloeit, maar niet iedereen deelt in dat succes. Ik spreek Nijmegenaren met zorgen over de huur, energierekening of zorgkosten. In de voetbalkantine. En in de wijken. Te veel mensen voelen zich niet gehoord. Niet gezien.

Ik wil gemeenteraadslid worden om Nijmegenaren die niet gehoord worden een stem te geven. Ik wil een stad waarin iedereen gezien wordt. Waar we respect hebben voor mensen die onmisbaar werk doen. Waar mensen gelijke kansen krijgen om vooruit te komen.

Dat begint voor mij in het onderwijs. Als wetenschapper aan de Radboud Universiteit zet ik mij in voor een gelijkwaardig onderwijssysteem. Een systeem waarin verschillende talenten allemaal de kans krijgen om zichzelf te zijn. Alle onderwijssoorten evenveel waard zijn. En iedereen leert om mee te doen aan de democratie.

Die missie wil ik voortzetten in de gemeenteraad. Ik sta voor herwaardering van het MBO. Meer ruimte voor leerlingen om te ontdekken wie ze willen zijn. Goed burgerschapsonderwijs. En een schoolontbijt op iedere school.

Zodat iedereen, elke dag, de kans krijgt op een waardige toekomst.