Ik ben een lijstduwer – iemand die door zijn passief kiesrecht te gebruiken, steun uitspreekt aan een zeer betrokken, zeer deskundig lokaal team. Ik ben zelf landelijk, maar achter de schermen, actief voor het liberalisme; ik heb via het wetenschappelijk bureau vorm helpen geven aan ons milieubeleid, biomedisch genetisch onderzoek, verantwoordelijkheid van burger en beambte en zo meer. Lokale politiek is een vak apart – er zijn 28 mensen die dat beter kunnen dan ik, maar mochten ze alle 28 omvallen, dan die ik mijn plicht. Dan spreek en onderhandel ik voor de eerlijke en hardwerkende Nijmegenaren, de bejaarden met dertig, veertig, vijftig dienstjaren, de minder validen, de gezinnen, iedereen die nergens meer welkom is, geen auto kwijt kan, er zelfs geen boodschappen meer mee mag doen; voor diezelfde mensen die de afvalbergen zien groeien terwijl ze zich blauw betalen voor meer boompjes en fietsen in de binnenstad; voor iedereen die zich ergert – en bang is, soms terecht – voor onbeschoft tuig op vette kinderfietsjes; en voor al die ploeterende middenstanders die weggepest en weggetreiterd worden door tekentafelbureaucraten. Maar goed: 28 kandidaten boven mij op de lijst kunnen dat vast nog veel beter!